قناری برای اولین بار در سال ۱۶۰۰ میلادی از جزایر قناری به اسپانیا برده شد.نخست راهبان شروع به تکثیر آنها می‌کردند و تنها نرها به خاطر آوازشان فروخته می‌شدند.

قناری‌ها از نظر نوع به سه دسته تقسیم می‌شوند:

بر پایه رنگ مانند برنز، عاجی، قهوه‌ای و ...
بر پایه نوع آواز مانند قناری آوازخوان آمریکایی، روسی و ایرانی و ....
بر پایه شکل و ترکیب مانند یورکشایر، قلم نی و ...
به سبب اینکه جنسیت قناری‌ها از روی ظاهرشان به سختی قابل تشخیص است جفت کردن آنها کمی مشکل است.بیشتر نرها آواز می‌خوانند و بیشتر ماده‌ها نه اما در مورد هر دو استثنا نیز وجود دارد.تنها راه ۱۰۰٪ مطمئن این است که پرنده مسن‌تر را از یک پرورش دهنده قبلی که آنها را پیش‌تر یکبار امتحان کرده تهیه نمود.
قناری‌ها فقط زمانی که طول روز به ۱۲ ساعت افزایش پیدا می‌کند بارور می‌شوند.این موضوع معمولاً در بهار رخ می‌دهد.در این دوره پرندگان باید به خوبی تذیه شوند و بدن آنها پروتئین‌های حیوانی را از موادی مانند تخم مرغ دریافت کند.

قناری‌ها قلمرو دارند برای همین باید هر جفت در یک قفس باشند.گاهی ممکن است مرغ ماده با نر دعوا ‏کند، این امر به مفهوم آن است که مرغ ماده، برای جفت گیری آماده نیست و باید آنها را از هم جدا نمود. برای راحتی، بسیاری از تکثیر کننده‌ها دو قفس را با یک دیوار سیمی از هم جدا می‌کنند و وقتی دو پرنده به یکدیگر عادت کردند و از میان آن دیوار سیمی با یکدیگر شروع به عشق بازی کردند، آن دیوار سیمی برداشته می‌شود.

وقتی پرنده ماده آماده تخم گذاری شد اقدام به ساخت لانه خواهد کرد. آنان به یک لانه فنجانی شکل بدون سقف در گوشه بالای قفس و مواد لانه سازی نیاز دارند. موادی مثل نخ و کاغذ و دستمال کاغذی پاره شده و سایر مواد نرم برای این منظور مناسب هستند.

طی مدت ۴ یا ۵ روز پرنده اقدام به تخم گذاری می‌کند و به مدت دو هفته بر روی تخم‌ها می‌خوابد و در این مدت به ندرت لانه را ترک می‌کند.وقتی جوجه بدنیا آمد باید غذاهای مقوی مانند تخم مرغ برای پدر و مادرش فراهم شود تا آنها جوجه‌هایشان را تغذیه کنند.

جوجه‌ها بعد از ۱۸ روز لانه را ترک می‌کنند.والدین آنها را برای حدودا یک هفته پس از این نیز تغذیه می‌کنند.وقتی پرنده ماده دوباره تصمیم به تخم گذاری بکند ممکن است به مسنترین جوجه‌ها حمله بکند.در این موقع دیوار سیمی میان قفس مفید خواهد بود تا پرنده نر بتواند از میان سیمها جوجه‌ها را تغذیه بکند تا زمانی که ماده دوباره تخم‌گذاری بکند.

خُفّاش یا شَبکور تنها پستانداری است که بال دارد و قادر به پرواز است.

خفاش از راسته بال‌دستان است. بال‌های خفاش با بال‌های بقیه پرندگان متفاوت است و به گونه دیگری ساخته شده، اما در عوض پوست بالهای خفاش جنسی شبیه چرم دارد و دارای خاصیت ارتجاعی است که باعث می‌شود بالهایش در طول استخوان‌هایی که دست‌ها و انگشتان خفاش را حرکت می‌دهند کشیده شود. به شکل بالا نگاه کنید و ببینید که چگونه بال‌ها مرتب و ماهرانه اطراف بدن خفاش پیچیده شده‌اند.

دو گروه خفاش وجود دارد. گروه بزرگ‌تر، خفاشهای حشره خوار، شبها غذای خود را شکار می‌کنند. گروه دوم خفاشهای میوه خوار هستند. خفاشهای میوه خوار اول صبح و تنگ غروب از میوه‌ها تغذیه می‌کنند. خفاشها جانوران اجتماعی هستند. آنها به طور گروهی و در گروه‌های بزرگ در غارها یا روی درختان، شب را بیتوته می‌کنند. خفاشها تنها پستاندارانی هستند که قادرند پرواز کنند.

کوچک‌ترین خفاش و یکی از کوچک‌ترین پستانداران، خفاش پوزه‌خوکی کیتی تایلند می‌باشد. طول قد این خفاش ۲٫۵ سانت (۱ اینچ) است که مساوی قد زنبوراست و وزن این خفاش ۲ گرم (۱۰۰/ اونس) می‌باشد.

خفاشهای که در شب پرواز می‌کنند، مسیر و محل دقیق طعمه خود را بوسلیه فرستادن امواج صوتی و دریافت بازتاب آن، پیدا می‌کنند. سیستم ردیابی که در کشتیها برای پیدا کردن محل زیر دریایی دشمن به کار می‌رود، شبیه به ردیابی خفاش است. خفاشها امواج صوتی در مسیر خود به چیزی برخورد می‌کند به سمت فرستنده امواج (خفاش) بازمی گردد و در آن موقع خفاش می‌تواند یک تصویر صوتی از مانع روبرو و محیط اطراف خود رسم کندو محیط اطراف را به خوبی ببیند. با استفاده از سیستم فوق خفاشها می‌توانند اجسام متحرک مثل حشرات و اجسام بی حرکت مثل درخت را تشخیص دهد

خفاش‌ها ۹۶۶ گونه هستند که در میان پستانداران فقط از موشها با ۱۷۰۰ گونه کمتر هستند گروه بزرگی شامل ۲۱ راسته مشتمل بر انسان نمایان٬گوشتخواران٬نهنگ‌ها٬حشره خواران٬نشخوار کنندگان٬تنبلک‌ها٬کیسه داران و بقیه خفاش‌ها در تمامی جهان پراکنده‌اند که بیش از ۲۰۰ گونه در آفریقاو ماداگاسکار هستند بیش از ۳۰۰ گونه در آمریکای جنوبی و آمریکای مرکزی زندگی می‌کنند و به همین اندازه در جنب شرقی آسیا٬استرالیا نیز دیده می‌شوند بیش از ۴۰ گونه نیز در آمریکای شمالی٬اروپا نیز دیده می‌شوند .

تقریباً هیچ چیز نمی‌تواند از دید خفاشها فرار کند. گوشهای بزرگ آنها می‌تواند علایمی را که منعکس می‌شود بخوبی جذب کند. خفاشها حتی می‌توانند اشیایی را که به نازکی مو هستند، تشخیص دهند. فناوری هیچ هواپیمای بی سرو صدایی نمی‌تواند به پیچیدگی خفاشها باشد و با گوشهای بزرگشان می‌توانند حتی صدای بهم خوردن آرواره‌های یک لارو پروانه را بشنوند.

این حیوانات در تاریکترین شبها حواس خود را فعال می‌کنند. صدای خفاش از طریق بینی با بسامد بالا و شدت کم توسط انقباض ماهیچه‌های حلق ایجاد می‌شود. بعد از این که امواج صدا با صید برخورد کرد، بازتاب پیدا می‌کند. این بازتابش توسط گوشهای خفاش گرفته می‌شود. تنها در آمریکای شمالی ۴۴ نوع خفاش وجود دارد که بسیاری از جانورشناسان تاکید بر منفعت این پستانداران از زندگی بشر دارند، زیرا آنها به مقدار زیادی از حشرات موذی تغذیه می‌کنند، حشراتی که هر سال میلیاردها دلار به کشاورزان و جنگلبانان ضرر می‌رسانند.

خفاشها همچنین در گرده‌افشانی گیاهان شرکت می‌کنند و باعث پخش و انتشار بذرها می‌شوند. بخصوص این نقش مهم آنها در جنگلهای بارانی بین گیاهان گوناگون وحشی مانند موز، انبه، بادام هندی، خرما و انجیر کاملاً مشهود است و
یک نوع کاکتوس که به طور طبیعی تنها یک بذر از ۳۰۰۰ بذر خود را آزاد می‌کند و اگر نقش مهم خفاشها در این میان نبود، این گونه گیاهی به سمت انقراض پیش می‌رفت

طوطی پرنده‌ای است  از راسته طوطی‌سانان (Psittaciformes) که به مناسبت سهولت تقلید آوای آدمی قابل‌ملاحظه‌است. طوطیان عموما در نواحی گرم و رطوبی افریقا و هند زیست می‌کنند. طوطی معرب توتی و آن پرنده‌ای است سبز که به عرف آن را طوطا نامند و شکرشکن، شکرفشان، شکرمقال، شکرین‌مقال، شیرین‌زبان، شیرین‌سخن، شیرین‌تکلم، شیرین‌گفتار، خوش‌نوا و خوش‌حرف از صفات اوست.

۳۵۰گونه از پرندگان که در ۸۵ جنس طبقه بندی میشوند را راستهٔ طوطــی‌ها میگویند.این پرندگان بیشتر در نواحی گرمسیری استوایی زندگی میکنند به طور عمومی در دو خــــــــــانواده Cacutuidae و psittacidae قرار میگیرند. بیشتر جمعیت طوطی‌ها در مناطق حاره‌ای و همچنین در مناطق معتدل نیمکرهٔ جنوبی پراکنده شده‌است.بیشترین تنوع گونه‌ای این راسته را در آمریکای جنوبی و استرالاسیا(منطقه‌ای که شامل استرالیا و نیوزلند و جزیره‌های جنوب غربی اقیانوس آرام میشود).از ویژگی‌های مورفولوژیکی طوطی‌ها که مخصوص این راسته میباشد میتوان به نـــوک کـج وقوی،راست قامتی شان،پاهای قوی،پاهای پنجه دار که حالت زیگو داکتیل را دارد،رنگ اکثر طوطی‌ها سبز میباشد که این رنگ با رنگهای روشن دیگر ترکیب شده و رنگ طوطی را ایجاد میکند گاهی نیز طوطی‌ها دارای چندیدن رنگ هستند.
طوطی‌های کاکــل دار(کوکاتوها) دارای تغییر رنگی از رنگ یـــکدست سفید تا یکدست سیاه را دارند. ویژگی بارز دیگر این خانواده وجود یک کاکل متحرک ازجنس پر هست در بالای سرشان میباشد.حالت دیمرفیسم جنسی خیلی کم در این‌ها دیده میشود.تنوع اندازه بالایی دارند که طوطی کوچک چرم وزنی به اندازه ۱۰ گرم و طول ۸ سانتیمتر دارد و طوطی یاقوت به عنوان بزرگترین این راسته ۱ متر طول و حدود ۴ کیلوگرم وزن دارد.
تغذیه در طوطی‌ها بیشتر از مواد گیاهی مانند دانه،آجیل،غنچه‌ها و .... میباشد. عدهٔ کوچکی از این راسته هستند که حشرات و حیوانات کوچک را میخورند.لورینزها و لوریکت‌ها به طور تخصصی از شهد گل‌ها تغذیه میکنند .. بیشتر طوطی‌ها در درحفراتی که در درختان ویا صخره‌ها وجود دارد لانه سازی میکنند .تخم‌هایی به رنگ سفید میگذارند و جوجه‌های آشیان نشین دارند.طوطی‌ها همراه عده‌ای از کلاغ‌ها به عنوان با هوش ترین پرندگان محسوب میشوند.قدرت تقلید صدای انسان‌ها آنها را به عنوان موجودات اهلی در آورده ‌است.
شکار طـوطـی هـای وحشی بـه مـنظور فـروش آنهــــا و هـمچنین بـه مـنـظور تــفریـح، تـخریـب زیستگاهشان و آوردن گونه‌های که باآنها رقابت می‌کنند جمعیت ا نها را تقلیل میدهد ،به این دلیل طوطیها مورد دست آویزی بیشتری نسبت به گروههای دیگر،توسط انسان قرار گرفته‌اند. حفاظت محیط زیست اخیراً اقداماتی را جهت مراقبت از زیستگاه پرندگان زیبای در حال انقراض انجام داده‌است که این مراقبت باعث حفظ سایر گونه‌ها نیز شده ‌است .

سیستماتیک و تکامل : -منشأ و تکامل: تنوع موجود در طوطی های آمریکای جنوبی و استرالاسیا این فرضیه را ایجاد میکند که این موجودات منشأ دارد.فسیل های بدست آمده از راسته طوطی ها بسیار کم است این باعث شده است که گمانه زنی در مورد تکامل این پرنده ها با شک و تردید انجام بگیرد هر چند که اکثر این فرضیه به واقعیت نزدیک اند. یک قطعه 15میلی متری که از منقار پایینی یک طوطی در سازند لانس کریک در دهکده ی نیوبرا در ویوسیگ پیدا شده است به عنوان فسیل پیدا شده از اولین طوطی که در دوره ی کرتاسه زندگی میکرده و چیزی حدود 70 میلیون سال عمر داشته شمرده میشد.اما تحقیقات بعدی معلوم کرد که این تکه فسیل پیدا شده بلکه احتمالاً متعلق به دایناسورهای کائگناتید(گروهی از دایناسورها که پرنده مانند نبوده ولی دارای منقاری شبیه به پرندگان بوده اند) بوده است. چیزی که امروز به عنوان یک فرضیه پذیرفته شده وجود دارد این است که راسته ی طوطی ها وخویشاوندان اجدادیشان در سومین انقراض بزرگ که در کرتاسه حدود 65 میلیون سال پیش انجام گرفته است حضور دارند.اگر چنینی باشد طوطی ها از یک جد دایناسور که شباهت مورفولوژیکی با طوطی ها داشته است تکامل نیافته اند بلکه فقط تبدیل به پرندگانی درخت نشین شده اند. اروپا اولین مکانی است که اولین فسیل طوطی درخت نشین در آن دیده شده است. این اولین تکه استخوان پیدا شده استخوانی از بال موپسیتا تانتا است که در دانمارک پیدا شده و سنی در حدود 54 میلیون سال برای آن تخمین زده میشود.آب و هوای اروپا در آن زمان حاره ای بوده است(مطابق با دوران گرم پالوئین و ائوسین).جدید ترین فسیلی که پیدا شده است سنی حدود 50 میلیون سال دارد.چند فسیل تقریباً کامل از پرندگان طوطی مانندی در انگلستان و آلمان پیدا شده است و تعدادی فسیل نیز هستند که هنوز دقیقا تشخیص داده نشده اند. من الحیث المجموع چیزی که در مورد این فسیل ها معلوم است این می باشد که این فسیل ها خویشاوندان طوطی های امروزی نیستند بلکه اجدادی هستند که در نیمکره ی شمالی تکامل پیدا کرده اند و منقرض شده اند.اینها دقیقاً حلقه های گمشده مابین طوطی های امروزی واجدادی نیستند ولی میتوان گفت که طوطی هایی هستند که همگام با طوطی ها و کوکاتو ها از خویشاوندان اجدادیشان تکامل پیدا کرده اند

طوطی خاکستری آفریقایی پرنده‌ای محبوب در کشورهای اروپایی و بسیاری از کشورهای دیگر جهان است ، علت محبوبیت این پرنده، هوش سرشار و قدرت سخنگویی و تقلید صدای این پرنده می‌باشد و شاید به یقین بتوان گفت که این پرنده بهترین پرنده تقلید کننده صدا در جهان می‌باشد که به راحتی می‌تواند بیش از صدها واژه را به خاطر سپرده و تکرار نماید وبا این کار باعث شادی و خوشحالی صاحبان خود گردد . این پرنده در محیط زیست طبیعی خود پرنده‌ای خجالتی و ترسو است . طوطی خاکستری آفریقایی و یا به تعبیری دیگر کاسکو از سالیان دور به عنوان پرنده اهلی در قصرهای پادشاهان و خانه‌های طبقات مختلف مردم جامعه نگهداری می‌شده‌است و رومیان اولین ملتی در جهان هستند که در باره این پرنده مطالبی نوشته‌اند .
این پرنده در اصل پرنده‌ای وحشی است که در قاره آفریقا زندگی می‌کند و از قرن‌ها پیش مورد توجه آدمی قرار گرفته و تلاش‌های زیادی برای اهلی کردن و آموزش دادن پرنده صورت گرفته‌است .امروزه کاسکو‌ها توسط پرورش دهندگان دست آموز شده و به پرنده‌ای خانگی و سرگرم کننده و جالب تبدیل شده‌است با این حال به دلیل آنکه عملکردی غیر قابل پیش بینی دارند نباید به آنان زیاد اطمینان کرد .کاسکو‌هایی که از حیات وحش به جمع انسان‌ها آورده میشوند نیازمند صبر و کوشش بسیار برای آموزش و تطبیق با محیط تازه هستند.کاسکوها بسیار قوی هستند در صورت عصبانیت میتوانند گاز بگیرند و یا پنجه بکشند.

این پرنده یکی از اعضای تبار پستاسی Psitacidac می‌باشد که همانند سایر طوطیان از بدنی استوار ولی نرم تشکیل شده به طوری که پرنده می‌تواند با منقار خود به راحتی به تمام اجزای بدن خوددسترسی داشته باشد وتا ۱۸۰ درجه سرخود را برگرداند . اندازه بدن طوطی خاکستری آفریقایی بسیار متفاوت است و در گونه‌های کوچک ۱۲ سانتی متر ودر گونه‌های بزرگ تا ۱۰۰ سانتی متر می‌رسد و وزن آن در حدود ۴۰۰ گرم است رنگ پر وبال آن خاکستری است و در نژاد کنگو رنگ دم آن سرخ رنگ است ، دمگاه به رنگ خاکستری روشن و لبه‌های بال سیاه رنگ و پاها خاکستری تیره هستند . رنگ منقار پرنده سیاه و رنگ چشم پرنده بالغ زرد روشن و هردو جنس نر و ماده از نظر ظاهری شبیه به هم می‌باشند . این پرنده در طول زندگی زاد و ولد می‌کند و معمولاً در حدود ۵۰ تا ۶۰ سال عمر می‌کند .

طوطی خاکستری آفریقایی پرنده‌ای تیز پرواز است و پروازی منظم دارد اما این پرنده قدرت جهت شناسی مناسبی ندارد و نمی‌تواند همانند کبوترها محل زندگی خود را جهت یابی نموده و به لانه بازگردد ، از این رو پرورش دهندگان این پرنده باید توجه کافی داشته باشند که چنانچه پرنده از محل زندگی خود دور شد ، نمی‌تواند به راحتی لانه و کاشانه خود را یافته و بدان بازگردد

موطن

موطن کنونی زرافه آفریقاست، و در بخش اعظم این قارهٔ پهناور، از چاد، اتیوپی، سودان، کنیا، کنگو، آنگولا، موزامبیک، زامبیا، تانزانیا، آفریقای مرکزی و آفریقای جنوبی یافت می‌شود

تغذیه

جانوری است گیاه‌خوار که معمولاً به خاطر قد بلند و گردن درازش به راحتی از برگ درختان تغذیه می‌کند، و بخصوص به برگ درختان اقاقیا علاقه فراوان دارد. از این رو بیشتر در مناطق جلگه‌ای پُر درخت و بیشه‌های سرسبز و پُیرامون آبگیرها زندگی می‌کند

حمایت از انقراض

در قرن گذشته تعداد زرافه‌های آفریقا بسیار زیادتر از امروز بود، اما هر اندازهٔ تمدن گسترش می‌یابد و جنگلها و دشت‌ها به شهرها، و شهرکها و مناطق کشاورزی به صنعتی تغییر شکل می‌دهد، قلمرو حیات وحش محدودتر می‌شود، و شمار جانوران وحشی کاهش می‌یابد، که طبعاً زرافه نیز از این سرنوشت غم‌انگیز مصون نمانده‌است. باوجود این در سال‌های اخیر بعضی کشورهای آفریقائی زرافه‌ها را تحت حمایت گرفته ودست اندازی به مناطق زیست آن‌ها را ممنوع اعلام کرده‌اند. به این امید که نسل این حیوان منحصر به فرد از زوال وانقراض نجات یابد

زرافه از خود دفاع می‌کند

همانطور که معروف است زرافه جانوری بی آزار وآرامش جو هستند وبا حیوانات دیگر همزیستی مسالمت آمیز دارند. مگر اینکه مورد تعرض قرار گیرند که در این صورت با تمام قوا از خود دفاع می‌کنند، ومؤثرترین حربهٔ آنها هم فرار است، چون باسرعت ۵۰ کیلومتر در ساعت می‌توانند خودرا از گزند مهاجم برهانند. باوجود این اگر حملهٔ مهاجم غافلگیر کننده باشد، زرافه‌ها، حربهٔ مدافعی دیگر نیز دارند، وآن لگد پراکنی باپاهای جلو به سوی دشمن است که اغلب مؤثر واقع می‌شود ومهاجم را از ادامهٔ تعرض باز می‌دارد.

دشمن خطرناک

خطرناک‌ترین دشمن دیرینهٔ زرافه «سلطان جنگل» یا شیر است، که برق آسا حمله می‌کند و قربانی غول پیکر خود را سبعانه می‌درد و از پا در می‌آورد. معمولاً خطر چنین حمله‌ای هنگامی پیش می‌آید که زرافه‌ها برای آشامیدن آب به آبگیری یا چشمهٔ منطقه می‌روند، مشکل‌ترین کار زرافه آشامیدن آب است، چون این چارپای لندهور برای اینکه پوزه‌اش را از ارتفاع ۶ متری به سطح آب برساند، ناگزیر است پاهای درازش را تا حد اکثر ممکن گشاد از هم بگذارد وگردنش را به سوی پائین خم کند و همین حالت یک وضع آسیب پذیر برای او به وجود می‌آورد، وشیر که در گوشه‌ای در کمین است از این فرصت استفاده می‌کند و با یک جست خود را به طعمه‌اش می‌رساند وبا از هم دریدن زرافه شکمی از عزا در می‌آورد. شیرها اغلب به زرافه‌های کوچک و تازه سال حمله می‌کنند، و گاه میان آن‌ها و زرافه‌های بزرگسال جنگی خونین در می‌گیرد که برای هر دو طرف تلفاتی در بر دارد

اکاپی

اُکاپی یا زرافه گردن‌کوتاه (به انگلیسی: okapi) نوعی زرافه است که گردن بسیار کوتاهی دارد. این حیوان بسیار محتاط بوده و کمتر می‌توان آن را دید. این پستاندار بومی جنگل‌های بارانی ایتوری واقع در شمال جمهوری دموکراتیک کنگو آفریقای مرکزی می‌باشد. او با زبان کبود و خمیده اش که ۵۰ سانتی متر طول دارد برگها را جمع می‌کند. با اینکه پوشش راه راهش یادآور گورخر است اما او نزدیک‌ترین خویشاوند زرافه می‌باشد. در حال حاضر بین ۱۰ تا ۲۰ هزار از این حیوان در حیات وحش وجود دارد. از نظر ظاهری، پشت اکاپی قرمز تیر است، پشت ساق پاهایشان به وضوح دارای راه راه افقی است که از دور مانند گورخر به نظر می‌آید. این نوع راه راه بودن هم به اکاپی‌های کوچک کمک می‌کند تا در باران‌های شدید جنگلی مادرشان را دنبال کنند و هم به عنوان نوعی استتار در دنیای وحش استفاده می‌شود

اکاپی در کاخ آپادانا

اکاپی که تا قبل از قرن بیستم برای غربی‌ها ناشناخته بود، ۲۵۰۰ سال پیش بر سر در کاخ آپادانا در تخت جمشید نقش بسته شده بود و نشانگر هدیه‌ای بود که اقوام اتیوپی به پادشاهی هخامنشی ایران هدیه کرده بودند

مشخصات

بدن اکاپی به زرافه شبیه و البته گردنش کوتاه تر است. هر دو دارای زبانی بسیار دراز در حدود ۳۰ سانتیمتر هستند که بسیار قابل انعطاف و آبی رنگ است و با آن به راحتی می‌توانند برگ و غنچه را از درختان جدا کنند. زبانش به حدی دراز است که می‌توان پلک و داخل و بیرون گوشش را تمیز کند و در واقع تنها حیوانی است که قادر است گوش خود را بلیسد. نوع نر اکاپی شاخ‌های کوچکی دارد که با پوست پوشیده شده‌است

گوش‌های بزرگی دارند که آنها را در تشخیص شکارچیشان یعنی پلنگ یاری می‌دهد. اکاپی حیوان منزوی است و تنها برای تولیدمثل در کنار همنوع خود قرار می‌گیرد. نوع نر اکاپی کمی از ماده اش بزرگتر است و ترجیح می‌دهد به تنهایی در محوطه‌های بزرگ زندگی کند که به جمعیت انها صدمه زده‌است زیرا امروزه قلمرو آنان تکه تکه شده و آنها که به زندگی اجتماعی عادت ندارند مجبور شده‌اند گاهی در کنار هم قرار بگیرند

دهان حیوانی  برای نگهداری نامناسب ، به ویژه
 بافت نرم لثه ها ، زبان و کام. برای حل این
مشکل ، مدلهای پلاستیکی زبان و فک به صورت تجاری
 در دسترس هستند . مدلهای پلاستیکی از بینی و لب ها
نیز در دسترس است. بینی و لب مدل های در دسترس به
عنوان اجزای گسسته ، به طور جداگانه به مدل
تاکسیدرمی شده وصل  میشود.  مهارت ها به طور
معمول در بخشی از تاکسیدرمی ملزم به اضافه
نمودن بینی ، لب ها ، دهان و قطعات داخلی
به مدل سر به منظور به دست آوردن کاری زیبا
و طبیعی است . اما مشکلات زیادی برای تهیه
 به خاطر وجود نداشتن تولیدات داخلی در ایران
 و قیمت های بالا برای تهیه در بازارهای خارجی
 وجود دارد

شیبر جانوری دورگه بین شیر نر و ببر ماده است. شکل جسمانی آن مانند یک شیر بزرگ راه‌راه است. شیبر در طبیعت بسیار نادر است، چرا که سرحدات قلمروهای شیران و ببران به ندرت در یک مکان بر یکدیگر متطابق می‌شوند. در واقع، تنها مکان باقی‌مانده که هر دو حیوان را در بر می‌گیرد جنگل جیر در هندوستان است. به علاوه، شیران در گروه زندگی می‌کنند در حالی که ببر حیوانی گوشه‌گیر و منزوی است.

رشد شیبر هم از شیر و هم از ببر بیشتر است. دلیل این نمود نداشتن ژن محدودکنندهٔ رشد است که در شیر در حیوان ماده و در ببر در حیوان نر قرار دارد. شیبر در طی عمر خود پیاپی رشد می‌کند و به نقطه‌ای می‌رسد که بدنش دیگر توان تحمل اندازه‌اش را ندارد. شیبری که در عکس نمایش داده شده ۴۵۰ کیلوگرم وزن دارد.

شیبر نر عقیم است اما شیبر ماده معمولاً عقیم نیست و با شیر یا ببر نر امکان باروری آن وجود دارد.

نمونهٔ مقابل آن که حاصل تولید مثل ببر نر با شبر ماده است ببیر نامیده می‌شود. برعکس شیبر، ببیر از هر دو والدین خود کوچک‌تر است و رشد محدودی دارد

قوی گنگ (Mute Swan)

نام علمی آن Cygnus olor است. طول این پرنده ۱۵۳ سانتی متر است ورنگ تمام بدنش سفید است. جثه اش به اندازه «قوی فریاد کش »، ولی بزرگ تر از «قوی کوچک» است ونشانه تشخیص آن از هردوی آن‌ها، منقار نارنجی با قاعده برآمده وسیاه می‌باشد. منقار پرنده نر اندکی بزرگ تر از منقار پرنده ماده‌است. پرنده‌ای با شکوه‌است که هنگام حرکت در آب گردنش را به شکل زیبایی خم می‌کند ومنقارش را رو به پایین می‌گیرد. هنگام شنا، اغلب شاهپرهای بال را بلند می‌کند. پاهای این قو سیاه است وبه ندرت ممکن است خاکستری باشد. دم برجسته قوی گنگ آشکارا برجسته وبرتر از انواع دیگر است. پروازش پرتوان ومستقیم است که در این حالت گردنش کشیده، در امتداد بدن قرار می‌گیرد. پرنده نابالغ به رنگ قهوه‌ای چرکی است وتا سال دوم، به تدریج، پر وبالش سفید می‌شود. این پرنده از گیاهان آبزی وغلات تغذیه می‌کند. صدای این پرنده در فصل تولید مثل، خشن ونعره مانند است اما در بقیه فصول آرام است. جز در فصل زاد وولد همیشه به طور دسته جمعی زندگی می‌کند وگاهی به صورت گله‌های خیلی بزرگ دیده می‌شود.

قوی ترومپت زن (Trumpeter swan)

نام علمی آن Cygnus buccinator است. این نوع قو، بزرگ ترین ونادر ترین نوع قو در جهان می‌باشد وبرخی براین باورند که نسل این نوع قو در معرض خطر انقراض بوده وباید برای حفظ نسل آن اقدامات جدی در سراسر جهان معمول گردد. قوی ترومپت زن در مناطق شمالی، چمنزارها وپارک‌های طبیعی سرتاسر کانادا وایالات متحده آمریکا از جیز بای تا سلسله جبال راکی ودر جنوب از میسوری تا وایومینگ پراکنده‌اند در کانادا این پرنده در مناطق مرکزی آلبرتا، ساکسچوان، مانیتوبا ودر طول سواحل جیمزبای اونتاریو تا ایالت کبک زندگی می‌کند. تعداد کل آنان مشخص نیست. در آغاز سال ۱۹۰۰ میلادی تعداد قوهای ترومپت زن تقریباً روبه انقراض بود چرا که تعداد زیادی از این پرندگان به منظور استفاده از پر وگوشت شان شکار می‌شدند. کاهش فزاینده تعداد آنان باعث شد که مناطق لانه گزینی آنان مخصوصاً در مناطق جنوبی به شدت رو به کاهش گذارد، به طوری که در سال ۱۹۳۰ تنها منطقه شناخته شده لانه سازی آنان پارک ملی وایومینگ بود ومحتملاً چند گله پراکنده از این پرنده نیز در آلبرتا، آلاسکا ومونتانا وجود داشتند.

قوی فریاد کش (Whooper Swan)

قوی کوچک (Bewick Swan)

نام علمی آن Cygnus Bewicki است.این پرنده ۱۲۲ سانتی متر طول دارد.  وگردن ومنقاری کوتاه تر دارد ولکه‌های قسمت زرد منقار رقیق تر بوده وگسترش کمتری دارد. پرنده بالغ شبیه قوی فریاد کش است، با این تفاوت که زردی منقارش در قاعده، کمتر از قوی فریاد کش است واز قوی گنگ، به واسطه رنگ منقار وکوچکی جثه اش متمایز است. گردنش را راست نگه می‌دارد وصدایش بسیار آرام است. پرنده نابالغ، شبیه قوی فریادکش است ومنقارش صورتی مایل به بنفش است، بدون قاعده سیاه رنگ. بال زدنش از قوی گنگ سریع تر است وبیشتر شبیه غازها پرواز می‌کند. صدای این پرنده شبیه قوی فریاد کش است وهنگام پرواز وحرکت روی آب، با آهنگی دلنشین، به گوش می‌رسد وگاهی از فاصله دور، شبیه پارس کردن سگ، شنیده می‌شود. این پرنده بومی مناطق شمالی روسیه از دلتای کانین Kanin تا دلتای لینا Lena بوده وزمستان‌ها را در شمال ژاپن، جزایر انگلستان، شمال اروپا، دانمارک وایرلند می‌گذرانند ولانه‌های خود را معمولاً در جزایر کوچک در مصب رودخانه‌ها ودریاچه‌ها ونزدیک آبگیرهای توندرا می‌سازد. به صورت مهاجر زمستانی، در شمال ایران وترکیه، به طور اتفاقی وسرگردان، در عراق وشمال غربی عربستان سعودی وعمان مشاهده می‌شود. این پرنده معمولاً ۳ تا ۷ تخم می‌گذارد وقوی ماده به تنهایی وبرای ۲۹ تا ۳۰ روز بر روی آن‌ها می‌خوابد.

قوی توندرا یا سوت زن(Tundra or Whistler Swan)

نام علمی آن Cygnus columbianus است. نام‌های دیگر آن قوی توندرا Tundraوقوی سوت زن Whistler Swan است.گونه دیگری از قو است که شباهت بسیاری به قوی فریادکش دارد. علت تسمیه این قو به سوت زن اینست که این قو در هنگام مهاجرت با به هم زدن بال نیرومند خود صدایی شبیه سوت از خود می‌دهد وهرکسی که در اطراف وجود داشته باشد می‌تواند این صدا را به وضوح بشنود. قوی توندرا پرنده‌ای بزرگ است که اندازه بدن آن متفاوت است اما معمولاً طول بدن پرنده بین ۳ تا ۴ پا است وطول بال‌های آن در حدود ۷ پا می‌باشد.قوی توندرا از نظر اندازه بدن کوچک تر از قوی فریادکش است واین یکی از تفاوت‌های آن با این گونه‌است. این پرنده منقاری کوتاه وشبیه منقار اردک دارد که به رنگ مشکی بوده ولکه‌ای زرد در قاعده آن دیده می‌شود. سیاهی منقار تا نزدیک چشم ادامه می‌یابد اما دورتا دور چشم را فرا نمی‌گیرد. این پرنده ساق‌ها وپنجه‌های سیاهی دارد

قوی سیاه (Black Swan)

نام علمی آن Cygnus atratus است ودر استرالیا وتاسمانی یافت می‌شود وبعدها به نیوزلند وقاره اروپا وارد شد. قوی سیاه بیشتر در تالاب‌های جنوب استرالیا زندگی می‌کند وتمایلی به زندگی در مناطق شمالی ندارد. این نوع قو در گستره‌ای از جنوب شرقی تا جنوب غربی استرالیا وجنوب شرقی تاسمانی دیده می‌شود. این پرنده در آغاز به عنوان حیوان خانگی وارد اروپا شد ولی اکنون می‌توان آن را به صروت وحشی نیز در این قاره مشاهده کرد. تعداد این نوع قو در نیوساوت ولز استرالیا به چندین هزار تا ده هزار عدد تخمین زده می‌شود. قوی سیاه در دریاچه‌ها، رودخانه‌ها وباتلاق‌های آب شور ویا آب لب شور زندگی می‌کند وترجیح می‌دهد که در محل‌هایی که گیاهان آبزی به وفور دیده می‌شوند، زندگی نماید

قوی گردن سیاه(Black neck Swan)

نام علمی آن Cygnus melanocorypha است وبلندی این پرنده ۱۱۳ تا ۱۳۷ سانتی متر ووزن آن بین ۴ تا ۷ کیلوگرم است ودر آمریکای جنوبی زندگی می‌کند. قوی گردن سیاه کوچک ترین نوع قو در جهان است وهمچنین این قو تنها قوئی است که رنگ بدن آن کاملاً سفید است وتنها رنگ گردن آن مشکی است وخطوط سفیدی در اطراف چشم دارد. قوی گردن سیاه منقاری خاکستری رنگ دارد که در نزدیکی قاعده آن زائده‌ای سرخ رنگ قرار گرفته‌است. قوی نر معمولاً به مقدار یک سوم برگ تر از قوی ماده‌است. قوهای جوان به رنگ خاکستری روشن با منقار وپاهای مشکی می‌باشند ودر سال بعد رنگ بدن آن‌ها به رنگ سفید درمی آید.

فلامینگو یا مُرغ آتشی

 پرنده‌ای است با نام علمی  Phoenicopteridae

فلامینگو پرنده‌ای است با پاهای دراز و منقاری منحنی و گردنی بلند خمیده، آبچر بابدنی بسیار کشیده .

در پرواز‌ها پا‌ها و گردنش کشیده و قدری پائین تر از سطح بدن قرار می‌گیرد. بالهایش ترکیب زیبائی از رنگهای سرخ و سیاه است. پرنده نابالغ قهوه‌ای مایل به خاکستری چرک است. فلامینگو به آرامی راه می‌رود ودر حالیکه سر ومنقار خودرا در آب کم عمق فرو برده تغذیه می‌کند. فلامینکو از ۹۰/۰ تا ۵/۱ متر بلندی دارد. بیشتر فلامینگو‌ها حلزون وگیاهان آبی و سخت پوستی به نام آرتمیا را که در آب‌های شور زندگی می‌کند می‌خورند. این پرندگان به صورت دست جمعی و در دسته‏های بزرگ زندگی می‏کنند.

سالی یکبار جفتگیری می‌کند. ولانه‌ای گلین برای تخمگذاری می‌سازد. بیشتر فلامینگو‌های ماده یک تخم در سوراخ لانه می‌گذارند ونر و ماده هردو به نوبت روی تخم می‌خوابند. پس از سی روز جوجه از تخم بیرون می‌آید. جوجه فلامینگو بعد از ۵ روز لانه را ترک می‌گوید وبه گروه فلامینگو‌های جوجه می‌پیوندد. اما برای تغذیه به لانه‌ای که درآن تولد یافته و پدر ومادر برایش خوراک آماده کرده‌اند باز می‌گردد. بعد از دوهفته خود به جستجوی خوراک می‌پردازد. فلامینگو در محیط طبیعی از ۱۵ تا ۲۰ سال زندگی می‌کند. بیشتر پرنده‌شناسان فلامینگو‌ها را به چهار گونه تقسیم کرده فلامینگو‌های بزرگ در آفریقا، جنوب آسیا و اروبا و جنوب آمریکای جنوبی و هند غربی زندکی می‌کنند. فلامینگو‌های کوچک در دره بزرگ نشستی کنیا و تانگانیکا در آفریقا به سر می‌برند. فلامینگو‌های دیگر دو گونه هستند. گونه کمیاب فلامینگو‌های آندی وجیمس می‌باشند که در کرانهٔ دریاجه‌های بلند کوههای آند در آمریکای جنوبی به سر می‌برند. فلامینگو‌های وحشی روزگاری در فلوریدای جنوبی می‌زیستند، اما مردم آنها را به خاطر برهای زیبایشان کشتند.

زیستگاه

مردابهای ساحلی کم عمق. مانداب‌های حاصل طغیان دریاچه‌ها، لجن‌زارها و غیره به سر می‌برند.

پراکندگی در ایران

در مدت مهاجرت به ایران در دریاچهٔ ارومیه و در فارس و خوزستان  به سر می‌برند 

قرقاوُل (Pheasant) از راسته ماکیان سانان( Galliformes)

قرقاول پرنده‌ای است که به خاطر داشتن دم بلند و راه رفتن باشکوهش از سایر ماکیان متمایز می‌شود. این پرنده یکی از عجیب‌ترین پرندگان جهان است.قرقاول‎ها از برگ‎های درختان، حشرات، تمشک، دانه‌ها و میوه‎های جنگلی تغذیه می‎کنند و افزایش و کاهش میوه‌های جنگلی و حشرات در جمعیت این پرنده موثر است. پس از خوردن یک غذای کامل، وزن آن‎ها آن‎قدر سنگین می‌شود، که پرواز برایشان بسیار دشوار می‌شود.

زیستگاه این پرنده در جنگل‎های مرطوب، بوته‌زارهای تمشک و درختان پهن‌برگ یا خزان‌کننده‌است که در زیر بوته‌های آن‎ها آشیانه می‌کند. قرقاولها وابستگی زیادی به جنگل‌های و بوته‌زارها دارند آنها معمولا در جنگلها استراحت و در نقاط باز و کم‌درخت و کشتزار‌ها به تغذیه می‌پردازند.

جنس نرو ماده این پرنده کاملا با هم تفاوت دارندو رنگ پر آنها برحسب زیرگونه جنس و سن تغییر می‌کند. نرهای بالغ پروبال رنگین و پر زرق و برق و دمی دراز دارند. در قرقاول‌های ماده رنگ پرها نخودی تیره با لکه‌های قهوه‌ای زیاد به رنگ محیط اطراف است که باعث می‌شود در دوران طولانی خوابیدن روی تخم‌ها و زمان پرورش جوجه‌ها از دید دشمنان پنهان بماند.

کبوتر بازی یکی از بازی‌های سنتی ایرانیان به‌شمار می‌رود و این بازی منحصراً به مردان اختصاص داشت و امروزه نیز در اکثر شهرهای ایران هنوز هم رواج دارد.

کبوتران از قدیم از پرندگان خانگی بوده و دارندگان این حیوان را کبوتر باز می‌گویند. کبوتران خانگی به علت تغذیه مناسب و شرایط استراحت گاه (از لحاظ جثه) از همنوعان وحشی خود بزرگ ترند. کبوتران خانگی را معمولاً آموزش می‌دهند تا خانه صاحبش را مرگز قطب نمای درونی خود قرار دهد و جلد شود. از این غریزه ذاتی برای آموزش آن‌ها استفاده می‌شود و مسابقاتی نیز برای محک زدن این قدرت بر گزار می‌شود که معمولاً کبوتران بازنده به صاحب کبوتران برنده می‌رسند. برای جلد کردن کبوتر، معمولاً پرهای کبوتر را (به غیر از شه پر) می‌برند (قیچی می‌کنند) و مدتی بسته به خصوصاً نژاد حیوان نگهداری می‌کنند تا قطب نمای درونی حیوان تغییر مرکز داده و خانه جدید را مرکز قطب نما کند. کبوتر بازان خاطرات فراوانی از کبوترانی دارند که بعد از سال‌ها به خانه قبلی خود بازگشته‌اند و هیچ‌گاه این قطب نما تغییر نکرده‌است. اساساً نژاد کبوتران اصیل را در ظاهر و جمجمه و میزان وفاداری (جلد بودن) به اولین خانه می‌دانند.

پَنگوئن‌ها پرندگانی هستند بدون قدرت پرواز از راسته  (Sphenisciformes) از خانواده  (Spheniscidae) که از ماهی‌ها تغذیه می‌کنند آنها بال‌های کلفتی دارند که به عنوان باله شنا از آن استفاده می‌کنند.

از نظر ریشه‌ای نام پنگوئن متعلق به پنگوئن اقیانوس منجمد شمالی می‌‌باشد این پرندگان قادر به پرواز نیستند زمانی که ملوانها به اقیانوس منجمد جنوبی رسیدند نام penguin را به پرندگان آنجا که قادر به پرواز نبودند اطلاق کردند.

پنگوئن امپراتور (Aptenodytes forsteri) بزرگ‌ترین گونه پنگوئن است. این پرنده بر خلاف پرندگان دیگر  تمام عمر خود را یا در دریا و یا روی یخهای قطب جنوب می‌گذراند.

پنگوئن ماده یک تخم می‌گذارد  پنگوئن نر در یک دوره پرورش جوجه برای ۲۷ روز روی تخم می‌خوابد و آن را روی پاهایش گرم نگه می‌دارد و با شکمش آنرا در برمی گیرد و مدت سه ماه پرنده جوجه را بر روی پای خود از سرما محافظت میکند

پنگوئن امپراتور بزرگ ترین نوع پنگوئن است. قد آن ۱/۱ متر و وزنش بیش از ۳۰ کیلوگرم است.دو جنس نر و ماده خیلی شبیه به هم به نظر می‌رسند.

پنگوئن‌ها دارای پرهای ضد آب و بَراقی هستند که به خشک نگهداشتن پوستشان کمک می‌کند. تراکم پرهای آن‌ها از بیشتر پرندگان بیشتر است. (حدود ۷۰ پر در اینچ مربع). پرهای پنگوئن‌ها هر سال می‌ریزد و پرهای جدید به جای آن‌ها رشد می‌کند

کَفتار حیوانی است از خانواده کفتاران (Hyaenidae). این حیوان از گوشتخواران خشکی‌زی  است.

هر چند شکل این حیوان شبیه سگها می‌‌باشد، اما به خانواده گربه‌ها نزدیکتر است. کفتارهای خالدار به شکل گروهی زندگی می‌کنند و از لاشخورهای حرفه‌ای مردار حیوانات می‌‌باشد. کفتارها از باقیمانده لاشه مردارهایی که توسط حیوانات دیگر شکار شده اند، تغذیه می‌‌کنند. آنها به طور عادی در طول شب فعالیت می‌کنند و در طول روز در لانه هایشان استراحت می‌‌کنند.

 کفتارها لاشخور و شکارچی هستند. این حیوان در مقایسه با جثه  از آروره بسیار قوی ای برخوردار است و سیستم هضم آن بسیار قوی است. سیستم هضم این حیوان دارای مایعات اسیدی مختلفی است که به آن این امکان را می دهد که تمام شکار خود (از جمله پوست، دندان، شاخ، استخوان ها، حتی سمها) را بخورد و هضم کند. از آنجایی که این حیوان لاشه مردار می خورد سیستم گوارش آن بسیار با باکتری ها سازگار است.

کفتار تاکنون در ایران از لار ، کازرون ، شوش ، ایرانشهر ، مازندران و بطور کلی در استانهای سیستان و بلوچستان ، فارس ، خوزستان و کرمان گزارش شده است.

در بعضی از روستاهايی كه در داخل كوه واقع است احياناً اتفاق افتاده كه به قبرستان‌ها حمله كرده ولاشه مردگان از قبر بيرون كشيده است. ولی اين اتفاق در موقعی افتاده كه خيلی گرسنه بوده مخصوصاً در سرمای زمستان و نيافتن خوراكی در آن مناطق. همچنين در اثر گرسنگی زياد به حيوانات ديگر حمله می كند ولی به ندرت به انسان حمله ور می‌شود مگر اينكه خيلی گرسنه باشد.

شترمرغ از پرندگان بی‌پرواز دستهٔ سینه‌پهنان (Ratites) راستهٔ شترمرغیان (Struthioniforme) است. این پرنده از خانواده شترمرغان (Struthionidae)، جنس شترمرغ (Struthio) و بومی آفریقا است.

شترمرغ گردن و پاهای درازی دارد و می‌تواند با سرعتی در حدود ۶۵ کیلومتر در ساعت بدود. شترمرغ بزرگ‌ترین پرنده موجود است . طول قد آن به ۲/۷ متر و وزن آن به ۱۴۰ کیلوگرم میرسد. تخم این پرنده تا ۲۰ سانتیمتر قد و وزن ۱/۵ کیلوگرم میرسد که ظرف حدود نیم ساعت پخته میشود. این پرنده خوراکش دانه‌ها و گیاهان و حشرات کوچک است. شترمرغ برای دفاع از خود در مقابل شکارچیان و حیوانات وحشی از پاهای پر قدرت خود بهره می گیرد و قادر است با لگد خود انسان و حتی شیر را از پا در آورد. جوجه این پرنده ظرف ۴۰ روز سر از تخم بیرون می آورد و ظرف سه تا چهار سال یک پرنده بالغ می‌شود. شترمرغ نر پرهای سیاهی دارد و انتهای پرها و بال‌های آ سفید است ولی پرهای شترمرغ ماده قهوه‌ای رنگ است . سر و گردن شترمرغ بدون پر و طاس است. این پرنده اغلب بصورت گروهی در بین گورخرها و یا حیوانات دیگرچون گاومیش به سر می برد.

اهمیت دامی

تولید مثل

محصولات شترمرغ

گوشت قرمز که کم چرب و کم کلسترول با طبیعتی گرم و دارای آهن است که گوشت این پرنده را از سایر گوشت های قرمز متمایز می سازد.

پوست نرم، لطیف و با مقاومت بالا که با داشتن فولیکول‌های پر روی پوست، امتیاز دیگر این پرنده نسبت به سایر دام‌ها است. به طوری که پوست شترمرغ در بازارهای جهانی تا ۴۰۰ دلار قیمت دارد.

مغز این پرنده در درمان بیماری آلزایمر موثر است و از بافت زانوی شترمرغ جهت دستگاه های الکترونیکی، مخابراتی استفاده می‌شود. حتی می توان قرنیه چشم این پرنده را به قرنیه چشم انسان پیوند زد.

                                                            فیل

ایرانیان یکی از نخستین مردمانی بودند که از فیل‌ها در جنگ بهره جستند. در زمان هخامنشیان و در زمان خشایارشا در جنگ با یونانیان ایرانیان از فیل‌های جنگی استفاده کردند. پس از آن نیز در زمان شاپور دوم ساسانی در سال ۳۶۳ پس از میلاد، ایرانیان که از فیل در جنگ سودمی‌بردند سپاه روم را در هم شکستند و یولیانوس پادشاه روم نیز کشته‌شد.